{"id":6947,"date":"2024-09-27T15:05:41","date_gmt":"2024-09-27T13:05:41","guid":{"rendered":"https:\/\/rodriguezgallery.com\/?page_id=6947"},"modified":"2024-10-14T14:14:29","modified_gmt":"2024-10-14T12:14:29","slug":"julia-llerena-autumn-moon-over-still-lake","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/rodriguezgallery.com\/pl\/julia-llerena-autumn-moon-over-still-lake\/","title":{"rendered":"(English) Julia Llerena – Autumn Moon over Still Lake"},"content":{"rendered":"
<\/span>
\nJulia Llerena<\/strong>
\nAutumn Moon over Still Lake<\/em>
\n04 - 30.10.2024<\/h6>\n
P\u00f3\u0142senny pejza\u017c, wymarzony, zza zamkni\u0119tych powiek<\/p>\n

utkany z przenikaj\u0105cych si\u0119 warstw, od\u0142amk\u00f3w codzienno\u015bci, uczu\u0107, zachwyt\u00f3w<\/p>\n

rytmicznie, melodyjnie<\/p>\n

odkrywany poprzez ruch, uwa\u017cno\u015b\u0107 i odczucie<\/p>\n

niby nieuchwytny, p\u00f3\u0142przezroczysty a jak\u017ce namacalny<\/p>\n

zza matowej mg\u0142y ukazuje kolejne pow\u0142oki i przeb\u0142yski<\/p>\n

tak delikatny i kruchy, \u017ce trzeba by m\u00f3wi\u0107 szeptem, nie sp\u0142oszy\u0107 jego intymno\u015bci<\/p>\n

P\u00f3\u0142senny pejza\u017c, tak bliski cia\u0142u, tak osobisty<\/h6>\n

Proces pracy nad wystaw\u0105 zbieg\u0142 si\u0119 w czasie z wychowaniem dw\u00f3jki moich dzieci. Ka\u017cdej nocy najpierw k\u0142ad\u0119 do snu mojego 14-miesi\u0119cznego syna. Wszystko zaczyna si\u0119 w ciemnym pokoju, do kt\u00f3rego przez okno wpada jedynie nik\u0142e \u015bwiat\u0142o nocy. Le\u017cymy we dwoje, a kiedy go przykrywam, w tle gra muzyka kanto\u0144ska. Od tego momentu oboje wchodzimy w delikatny, nocny trans, on ku g\u0142\u0119bokiemu snowi, ja ku odczuciu spokoju i \u015bnienia (daydream), w kt\u00f3rym zwykle podr\u00f3\u017cuj\u0119 przez r\u00f3\u017cne etapy \u017cycia, przesz\u0142e i wyobra\u017cone. My\u015bl\u0119, \u017ce na le\u017c\u0105co wida\u0107 inaczej wewn\u0105trz siebie, tak jak gdyby przy spoczynku cia\u0142a my\u015bli odczuwa\u0142o si\u0119 z innego miejsca. Pewnej nocy, kiedy jego powieki ju\u017c opada\u0142y, a ja czu\u0142am si\u0119 ca\u0142kowicie spokojna, przeczyta\u0142am tytu\u0142 utworu, kt\u00f3ry s\u0142uchali\u015bmy: Autumn Moon over Still Lake\u00a0 (\u5e73\u6e56\u79cb\u6708; pinyin: P\u00edng H\u00fa Qi\u016b Yu\u00e8). By\u0142 to utw\u00f3r kanto\u0144ski napisany przez L\u00fc Wenchenga w latach trzydziestych. Skomponowa\u0142 on muzyk\u0119 podczas wizyty nad s\u0142ynnym Jeziorem Zachodnim w Hangzhou i jest ona idealnym wyrazem jego g\u0142\u0119bokiego szacunku do pi\u0119kna krajobrazu. Jezioro Zachodnie od czas\u00f3w staro\u017cytnych uwa\u017cane by\u0142o za miejsce spokoju i wyciszenia (serenity). Dzi\u0119ki sile intuicji wszystko nagle nabra\u0142o sensu i spotka\u0142o na jednej drodze, po\u0142\u0105czy\u0142am muzyk\u0119 i jej znaczenie z w\u0142asn\u0105 praktyk\u0105 artystyczn\u0105. Przezroczyste materia\u0142y, na kt\u00f3re losowo nak\u0142adam \u00a0pigmenty, akwarele i tusz, na kt\u00f3re naszywam drobne przedmioty i metalowe \u0142a\u0144cuszki, nie by\u0142y ju\u017c tylko impulsem poetyckim, sta\u0142y si\u0119 tak\u017ce sensorycznym krajobrazem. Nie zdaj\u0105c sobie z tego sprawy, na materia\u0142y przenios\u0142am kolory ziemi, zachodu s\u0142o\u0144ca, zieleni wody, suchych li\u015bci, przybli\u017caj\u0105c odcienie jesieni. Przywo\u0142a\u0142am przysz\u0142e wspomnienie, innego miejsca, by\u0107 mo\u017ce tego odleg\u0142ego Jeziora Zachodniego w Hangzhou.<\/p>\n

<\/em>Na wystawie to miejsce istnieje wertykalnie, jawi si\u0119 jako krajobraz zen, jako haiku. Sceneria cicha i spokojna, w kt\u00f3rej mo\u017cna by\u0107, zapada\u0107 w sen, miejsce wyobra\u017cone z zamkni\u0119tymi oczami, kt\u00f3re tu, pewnego jesiennego dnia, otwieramy.<\/p>\n

<\/em>Wed\u0142ug Ram\u00f3na Andr\u00e9sa (hiszpa\u0144skiego eseisty i poety), bior\u0105c pod uwag\u0119 nasz\u0105 kondycj\u0119 jako istot pe\u0142nych t\u0119sknoty (longing) pozostajemy w jednym miejscu, marz\u0105c o innych. Nasze cia\u0142a fizycznie umiejscawiamy tutaj, ale reszta znajduje si\u0119 tam, na granicy przestrzeni \u015bwiadomo\u015bci i nie\u015bwiadomo\u015bci. W instalacji \u015bwiat\u0142a, odcienie i cienie nak\u0142adaj\u0105 si\u0119 na siebie i kumuluj\u0105, jakby chcia\u0142y odkrywa\u0107 kolejne warstwy rzeczywisto\u015bci, w kt\u00f3rych postrzeganie nas samych si\u0119 rozmywa. \u015api\u0105ca w \u015bwiecie \u015bwiadomych lub \u015bwiadoma w \u015bwiecie \u015bpi\u0105cych.<\/em><\/h6>\n

 <\/p>\n

\nProjekt dofinansowany z bud\u017cetu Miasta Poznania<\/h6>\n<\/div><\/div><\/div>

<\/span><\/p>\n